kafa

noun
  1. İnsan veya hayvan vücudunun beyin, gözler, kulaklar, burun ve ağız gibi organları içeren üst kısmı. noun
    Kafasını çarptığı için başı ağrıyor.
    Kedinin kafası çok sevimli görünüyor.
  2. Zihinsel kapasite, düşünme yeteneği. noun
    Bu problemi çözmek için biraz kafa yormak gerekiyor.
    Onun kafası bu tür işleri anlamaya çok yatkın.
  3. Kişinin ruh hali veya psikolojik durumu. noun
    Bugün kafam çok dolu, biraz dinlenmem lazım.
    Kafası iyi olduğu için her şeye gülüyor.
  4. Bir şeyin üst kısmı veya tepesi. noun
    Dağın kafasında kar vardı.
    Süt şişesinin kafası kırılmış.