oyuk

noun
  1. Bir yüzeyde, genellikle yuvarlak veya oval biçimde, içeri doğru çukurlaşmış yer. noun
    Çocuklar kumda büyük bir oyuk kazdılar.
    Ağaç gövdesindeki oyukta bir kuş yuva yapmış.
  2. Bir cismin içinde, genellikle doğal yollarla oluşmuş boşluk. noun
    Mağaranın içinde birçok oyuk vardı.
    Dişindeki oyuk nedeniyle doktora gitmesi gerekti.